Trwa ładowanie…
Trwa ładowanie…

Widzisz podstawowy wygląd strony. Wystąpił problem z serwerem plików. Napisz do mnie, gdyby problem występował zbyt długo.

Andrzej na rowerze

Ostatnia po Islandii

  51.23  03:01
Padało przez noc. Na chwilę przestało, gdy się pakowałem, ale zaczęło mżyć i spakowałem mokry namiot. Dużo ubrań też nie wyschło, ale po ostatnim praniu miałem zapas suchych, więc nie było najgorzej. Byle je dowieźć do domu.
Pogoda była podobna do wczorajszej – mżawka i mgła. Wiatr trochę słabszy, ale w twarz wiał tylko parę kilometrów. Ruch bardzo mały i spokojny.
Odwiedziłem podobny zestaw atrakcji, co 10 lat temu. Niekorzystna aura ograniczyła ich liczbę. Nic się nie zmieniły. Pojechałem na ostatnie zakupy, coś zjeść i skierowałem się na lotnisko.
Mój karton na rower znikł. Pojawiło się ogłoszenie, że władze lotniska usuwają rzeczy pozostawione w kontenerze dla rowerzystów. Na szczęście spotkani tam Kanadyjczycy, którzy przylecieli nieco wcześniej, zaoferowali mi pomoc i oddali swój karton. Rower pasował idealnie. Nawet wcisnąłem tam namiot. Planu awaryjnego, jakim była plandeka do owinięcia roweru, nie musiałem wdrażać.
Koniec wyprawy. Pokonałem 2,7 tys. km. Po mokrych doświadczeniach ze Szkocji i Irlandii te wakacje były dużo przyjemniejsze pod względem pogodowym. Tym razem to wiatr był największym przeciwnikiem. Przez 10 lat Islandia mocno się zmieniła. Z najbezpieczniejszego kraju stała się najgroźniejszym jaki odwiedziłem. Zarówno Islandczycy, jak i spotkani rowerzyści potwierdzają, jak niebezpieczni są kierowcy. Nikt z tym nic nie robi, bo liczy się zysk z turystyki. Za kolejne 10 lat już tu nie wrócę. Zarówno z powodu ryzyka uszczerbku na zdrowiu, bo rosnąca popularność tego kraju będzie przyciągać jeszcze więcej frustratów, jak i z przyczyny prozaicznej – objechałem większość dróg. Dużo atrakcji jest do siebie podobnych, a świat jest pełen pięknych i bezpieczniejszych do odwiedzenia miejsc.
Rower przetrwał podróż. Pękły tylko 4 szprychy, z czego dwie wymieniłem w drodze. Opona, którą założyłem przed wyprawą, straciła cały bieżnik. Złapałem tylko jednego kapcia. Skończył mi się wosk do łańcucha w połowie podróży i musiałem wrócić do smaru, co skutkowało trzeszczącym łańcuchem. Wosk okazuje się być tym lepszym rozwiązaniem. Denerwowało skrzypienie, które pochodziło z amortyzowanej sztycy i jeszcze jednego, nieznanego źródła. Na liście strat są też: ochraniacz na kask na deszczowe dni, który prawdopodobnie został poniesiony przez wiatr, laczek porwany przez silny nurt podczas przeprawy przez rzekę oraz worek na wodę, który przeciekał z powodu pęknięcia, aczkolwiek nie przydał się, ponieważ nocowałem wyłącznie na kempingach.

Kategoria kraje / Islandia, pod namiotem, rowery / Kross, wyprawy / Islandia 2026, z sakwami, za granicą
Komentuj

Imię: Zaloguj się · Zarejestruj się!

Wpisz cztery pierwsze znaki ze słowa asudo
Można używać znaczników: [b][/b] i [url=][/url]

22:37 sobota, 31 października 2026
Nie chciałem za dużo narzekać :P
Też mnie zaskoczyło, ale spotykani rowerzyści skądś wiedzieli, że jest źle na islandzkich drogach. Ja później na jakiejś stronie też wyczytałem, że Islandia 10 lat temu to nie Islandia obecnie i turystyka rowerowa nie jest najlepszym pomysłem w tym kraju. Rozumiem, że to nisza w tamtejszym klimacie, ale ignorowanie problemu agresji drogowej to proszenie się o coraz większe kłopoty. W Norwegii nawet mieli kampanię uświadamiającą, że drogi są dla wszystkich.
13:05 czwartek, 22 października 2026
Całkiem dramatyczne to podsumowanie... ale tylko umiarkowanie ;-)

No właśnie - miałem wrażenie, że Islandia jest całkiem bezpiecznym drogowo krajem, a tu proszę... jak to się może zmienić w sumie w dość krótkim czasie (10 lat to i dużo i mało).
23:20 środa, 14 października 2026
Kraj piękny, tylko ludzie… wiadomo ;)
Tak jest. Po doświadczeniach z poprzedniego odlotu, chciałem być przygotowany. Znajomy mojej znajomej od lat pakuje rower w plandekę i podobno jest zadowolony. Ja prawie zawsze pakuję się w karton i plandeka była tylko środkiem awaryjnym.
13:23 sobota, 10 października 2026
Super wyprawa - gratulacje. Osobiście bym się tam nie wybrał, zdecydowanie za duży hardkor, tym bardziej szacun za to dokonanie.
Czy głównym przeznaczeniem tej plandeki miało być opakowanie dla roweru?
Kemping pod wulkanem
Po gorącym Wrocławiu

Kategorie

Archiwum

Moje rowery