Sezon czternasty wypadł dość słabo w porównaniu do poprzednich lat. Złamany obojczyk był gwoździem do trumny. Przejechałem niewiele ponad 10 tys. km, co plasuje miniony rok na drugim miejscu od końca pod względem rocznego dystansu od początku moich rowerowych przygód. Nie zrealizowałem też tylu wycieczek, ile chciałem. Większość z nich skupiała się wokół Poznania. Odbyłem za to kilka wypraw. Przejechałem szlak wzdłuż polskiego wybrzeża, objechałem połowę Irlandii, a jesień spędziłem w górach. Z mikrowypraw udało mi się zrealizować tylko jedną – po Trasie Pojezierzy Zachodnich. Z innych wycieczek warto wspomnieć Park Narodowy „Ujście Warty”, magnolie w Arboretum Kórnickim, wiosenne ścieżki na Polesiu, Ogród Botaniczny UAM, do którego zacząłem częściej zaglądać, wrzosowiska w Okonku i pod Kłominem, zimową wizytę na Polesiu.
Większych planów na ten rok nie mam. Chodzi za mną kilka pomysłów. Wliczając w to nowy rower wyprawowy. Na Fujim przejechałem ledwo połowę dystansu Treka, ale liczba części do wymiany jest na tyle duża, że nowy rower może mieć więcej sensu. Obym tym razem miał więcej szczęścia.
