Andrzej na rowerze

Miałem kapcia po poprzednim dniu. Założyłem dętkę, którą trzymałem w torbie podsiodłowej, ale powietrze uciekło. Dziura wydała się dziwna. Wziąłem inną dętkę i testowo napompowałem, ale też miała dziurę. Szaleństwo, bo kiedyś załatałem tę dętkę. Zrobiłem to ponownie, założyłem i usłyszałem syczenie. W jakiś sposób przyszczypnąłem dętkę łyżką. Najwidoczniej z poprzednią stało się to samo. Wsiadłem na gravela, bo nie miałem ochoty na dalszą zabawę. Odłożyłem to na wieczór.
Miała być wycieczka pod miasto, ale zabrałem aparat i przejechałem się po Poznaniu. Kolejne drzewa pokrywają się kwiatami.

Skoro mam wymieniać napęd, to trzeba dojechać stary. Trzeci bieg zaczyna przeskakiwać, więc niewiele mu zostało.
Wiało, więc wybrałem taki kierunek, aby mieć wiatr boczny. Chciałem dojechać do Stęszewa, ale drogi były pełne szkła, więc skróciłem dystans. Patologia. Wieczorem i tak zastałem kapcia w tylnym kole.

Planowałem tę wizytę od kilku tygodni. W kwietniu Botanik jest otwarty długo, więc pojechałem na spacer z aparatem. Jedne kwiaty rozkwitały, inne przekwitały. Może powinienem częściej tam bywać.
Powoli zabieram się za remont kolarzówki. Mam lekki luz na suporcie i czasem coś w nim chrupie. To i tak sukces, że tyle wytrzymał, bo ostatni zepsuł się po roku od zakupu. Potem miałem przygodę, żeby znaleźć nowy. Reszta napędu też ma już 8 lat. Najwyższa pora go wymienić, bo nie mam już dwóch biegów.
Miałem problemy ze znalezieniem nowych tarcz do korby, więc zdecydowałem się na nową korbę ze sztywną osią. Przyszła inna niż zamawiałem (pięcioramienna zamiast cztero), ale koniec końców chyba przy niej zostanę, bo wydaje się, że ma lepszą dostępność części. Teraz będzie problem dobrać się do starego suportu. Pewnie będę odwlekał wymianę, aż dokona żywota.

Słońce dzisiaj przeraźliwie świeciło nad horyzontem. Odwiedziłem centrum w poszukiwaniu kwiatów. Drzewa są coraz liczniej ukwiecone.

Wyszedłem na chwilę z aparatem. Pojechałem nacieszyć się kwitnącymi wiśniami. Zauważyłem też rozkwitające śliwy.

W nocy i nad ranem trochę padało, więc odczekałem, aż ulice przeschły. I tak zaczęło kropić, gdy wyszedłem. Przejechałem się pod zamek, żeby sfotografować wiśnie (zbiegiem okoliczności zrobiłem to również dokładnie rok temu). Potem jeszcze pokręciłem się w poszukiwaniu nowych kolorów i wróciłem przez Marcelin do domu.

Rano było chłodno, więc wyszedłem, gdy temperatura podskoczyła. Wybrałem się z aparatem na polowanie na wiosnę. Niektóre zakątki Poznania wyglądają solidnie wiosennie.
Rozważałem przejażdżkę na wschód, ale prognoza pogody groziła. Pod domem zauważyłem, jak niewiele mi zostało do okrąglejszej liczby, więc ruszyłem na Szachty. Po drodze spotkałem Sylwię, więc się chwilę przejechaliśmy i rozpadało się niedługo po moim powrocie do domu.

Pojechałem odebrać rower. W drodze powrotnej zahaczyłem o centrum i drzewa wiśniowe na Marcelinie. Wiosna się rozkręca.

Na dzisiaj miałem zaplanowany obowiązkowy serwis gwarancyjny. Chciałem też dokręcić do tysiąca kilometrów na tym rowerze, więc pojechałem dłuższą drogą i wyszło nieco więcej. Zahaczyłem również o Stary Rynek, żeby zrobić choć jedno zdjęcie.

Przejechałem się po mieście w poszukiwaniu kwiatów. Krokusy rosną coraz liczniej, głównie w miejscach z zeszłego roku.