Andrzej na rowerze

Ruszyłem w kierunku Kiekrza. Było gorąco. Na horyzoncie dojrzałem paskudną chmurę i zrezygnowałem z jazdy do Puszczy Noteckiej. Przejechałem się przez Morasko, potem centrum i do domu, ale deszczu nie zauważyłem. Przynajmniej temperatura trochę spadła dzięki zachmurzeniu.

Wyszedłem wieczorem, było całkiem ciepło po wcześniejszym deszczu. Przejechałem się tylko przez centrum.

Podczas poszukiwań informacji o moim dzisiejszym znalezisku dowiedziałem się, że tak naprawdę drzewo, które brałem za akację zwie się robinią akacjową. Po ostatnich opadach wszystkie kwiaty na okazie rosnącym w mojej okolicy opadły na ziemię, ale odkryłem odmianę różową, która wciąż była w formie. Przejechałem się przez centrum i wróciłem przed zmierzchem.

Dzisiaj bez większego celu. Pokręciłem się chwilę po mieście, ale zapomniałem zrobić jakieś zdjęcia. Robi się coraz cieplej.

Wyskoczyłem późno, ale jeden sklep rowerowy był jeszcze otwarty, więc go odwiedziłem. Nie mieli kompletu śrub, ale znalazła się jedna sztuka. Teraz chyba wszystko trzeba kupować przez internet.

Niebo spowiły ciemne chmury. Myślałem, że lunie, ale nie. Chmura przeszła, więc wyszedłem na przejażdżkę przed siebie. Najpierw myślałem o Swarzędzu, ale tak się rozpędziłem, że dojechałem do Mosiny. Tam wymyśliłem, by pojechać kawałek na południe i wrócić przez Rogalinek, ale ostatecznie ruszyłem do Stęszewa. Wiało trochę w twarz. Reszta trasy po dawnej krajówce.
Zgubiłem kolejny raz jedną ze śrub mocującą blat do korby. Chyba nie użyłem kleju do gwintów. Do tego czuję lekki chrobot w łożyskach suportu. Oby wytrzymał jeszcze ten sezon.

Znów zrobiło się ciepło, może nawet za bardzo. Wyszedłem przed wieczorem. Pojechałem bez celu pod miasto. Pokręciłem się po okolicy, gubiąc się na dawno niewidzianych drogach.

Znów wyszedłem bez celu. Zrobiło się cieplej. Pojechałem odrobinę po własnym śladzie z przedwczoraj. Kwiaty akacji ładnie pachną.

Wyszedłem po południu. Pojechałem na Kiekrz, potem Morasko, by złapać wisterię i wróciłem do domu.

Sylwia zaproponowała wizytę w Arboretum w Kórniku, gdzie kwitną magnolie. Biegacze zablokowali Poznań, więc musiałem pojechać na miejsce spotkania po drogach gruntowych. Potem pojechaliśmy po Rafała i we trójkę dostaliśmy się do Kórnika, do arboretum. Tam zaskoczyła nas masa ludzi, a liczba magnolii trochę zawiodła. Wyobrażałem sobie wiele drzew rosnących obok siebie, ale i tak dobrze spędziliśmy czas. Powrót przez Puszczykowo. Wiatr dzisiaj trochę poprzeszkadzał, ale przynajmniej nie było gorąco. Na koniec chwilę pokropiło.