Chodziła za mną wizyta
w Bieszczadach. Prognoza pogody wyglądała optymistycznie. Było słonecznie, chociaż po paru kilometrach poczułem, że wieje w twarz. Nawigacja prowadziła mnie po drogach wojewódzkich, więc starałem się szukać alternatyw. Pagórkowaty teren był najbardziej odczuwalny na obszarze Działów Grabowieckich. Tam też, w Skierbieszowskim Parku Krajobrazowym, zboczyłem na polne drogi. Te w lasach wiodły nierzadko przez wąwozy lessowe. Męczące, choć malownicze tereny.
Dotarłem do
Zamościa. Paskudny układ dróg dla kaskaderów. Bliżej centrum było odrobinę lepiej. Przespacerowałem się tylko chwilę po Starym Mieście, a potem ruszyłem na gminobranie. Znów wpadłem na pagórki. Potem nastał wieczór, temperatura spadła i znalazłem się w Krasnobrodzie. Moja ostatnia wizyta tam była jeszcze w szkole. Doliny były pełne smogu. Odkryłem też, że
skrzypienie w rowerze w trakcie jazdy dochodzi ze sterów.
