W nocy coś popadało. Było słonecznie, choć później zaczęły przeważać chmury. Wjechałem na szlak nad jeziorem. Były korzenie, ale chociaż bez błota. Znalazłem się w Skarżysku-Kamiennej, w ładniejszej części miasta, bo potem była tragedia. Drogi dla kaskaderów zrobione na odwal, a każda poprzecinana przejściem dla pieszych – nawet te nowe. Próbowałem znaleźć jakieś centrum, ale kompletnie mnie zniechęcili.
Dalsza droga była mało ciekawa. Wzgórza wciąż mi towarzyszyły, ale robiły się coraz niższe. Za to ruch na drogach rósł. Trafiłem na drogę wojewódzką, którą trudno było ominąć, więc przemęczyłem się. Dotarłem do Radomia, gdzie czekał na mnie pociąg.
