Andrzej na rowerze

Wiało. Pierwotnie miałem jechać do Szamotuł, ale to oznaczałoby powrót pod wiatr. Zdecydowałem się na plan odwrotny. Ruszyłem najpierw do Mosiny. Na drodze do Kórnika powstaje sieć dróg dla rowerów. Niestety niektóre odcinki stały się niebezpieczne – powstały według archaicznego standardu, a właściwie jego braku. Cóż za niegospodarność publicznymi środkami. Powrót do Poznania niby z wiatrem, ale nie czułem tego.

Dzisiaj przejechałem się do Ogrodu Botanicznego UAM. Było dużo ludzi. Równie dużo rozkwitło roślin. Przespacerowałem się i zrobiłem jeszcze rundkę po Poznaniu.

Obawiałem się chłodu, ale było cieplej niż wczoraj. Przejechałem się pod Kiekrz, potem centrum i do domu.

Prognoza pogody straszy mrozem, więc wyskoczyłem nacieszyć się wiśniami. Te pod zamkiem już prawie przekwitły.

Załatałem wszystkie dziury w dętkach. Plan na dzisiaj wiódł daleko na północ, ale prognoza deszczu weszła mi w drogę. Ruszyłem z planem niezrealizowanym wczoraj.
Wiało mocno. Na odcinkach zabudowanych i leśnych było znośnie, ale na otwartym terenie już nie. Zwłaszcza gdy wysuszona na wiór ziemia z pól wznosiła się w powietrze. W Poznaniu było jeszcze gorzej, bo piach z nieuprzątniętych po zimie dróg szalał w wirach powietrznych i podmuchach niczym podczas burzy piaskowej. Chusta na twarzy zdawała się nie wystarczać.

Miałem kapcia po poprzednim dniu. Założyłem dętkę, którą trzymałem w torbie podsiodłowej, ale powietrze uciekło. Dziura wydała się dziwna. Wziąłem inną dętkę i testowo napompowałem, ale też miała dziurę. Szaleństwo, bo kiedyś załatałem tę dętkę. Zrobiłem to ponownie, założyłem i usłyszałem syczenie. W jakiś sposób przyszczypnąłem dętkę łyżką. Najwidoczniej z poprzednią stało się to samo. Wsiadłem na gravela, bo nie miałem ochoty na dalszą zabawę. Odłożyłem to na wieczór.
Miała być wycieczka pod miasto, ale zabrałem aparat i przejechałem się po Poznaniu. Kolejne drzewa pokrywają się kwiatami.

Skoro mam wymieniać napęd, to trzeba dojechać stary. Trzeci bieg zaczyna przeskakiwać, więc niewiele mu zostało.
Wiało, więc wybrałem taki kierunek, aby mieć wiatr boczny. Chciałem dojechać do Stęszewa, ale drogi były pełne szkła, więc skróciłem dystans. Patologia. Wieczorem i tak zastałem kapcia w tylnym kole.

Planowałem tę wizytę od kilku tygodni. W kwietniu Botanik jest otwarty długo, więc pojechałem na spacer z aparatem. Jedne kwiaty rozkwitały, inne przekwitały. Może powinienem częściej tam bywać.
Powoli zabieram się za remont kolarzówki. Mam lekki luz na suporcie i czasem coś w nim chrupie. To i tak sukces, że tyle wytrzymał, bo ostatni zepsuł się po roku od zakupu. Potem miałem przygodę, żeby znaleźć nowy. Reszta napędu też ma już 8 lat. Najwyższa pora go wymienić, bo nie mam już dwóch biegów.
Miałem problemy ze znalezieniem nowych tarcz do korby, więc zdecydowałem się na nową korbę ze sztywną osią. Przyszła inna niż zamawiałem (pięcioramienna zamiast cztero), ale koniec końców chyba przy niej zostanę, bo wydaje się, że ma lepszą dostępność części. Teraz będzie problem dobrać się do starego suportu. Pewnie będę odwlekał wymianę, aż dokona żywota.

Słońce dzisiaj przeraźliwie świeciło nad horyzontem. Odwiedziłem centrum w poszukiwaniu kwiatów. Drzewa są coraz liczniej ukwiecone.

Wyszedłem na chwilę z aparatem. Pojechałem nacieszyć się kwitnącymi wiśniami. Zauważyłem też rozkwitające śliwy.